تاریخچه روستای آب نیک
از قریه ذایکان به قدر ثمن فرسخ که به طرف مشرق مایل به شمال روند به قریه آب نیک می رسند و این قریه درمیان دره واقعست و چهل خانوار رعیت دارد و تیول آقا کشی تفنگدار است و میوه زایدی ندارد و یکی از سرچشمه های جاجرود که از یونضا سرازیر می شود به این قریه جاریست و آب دیگر ندارد و کوه معروف اینجا کوه جاشانست که به کوه یونضا اتصال میابد و قریه ایست اشجار دارد ولی میوه زیاد ندارد.
آب نیک
نام قدیم روستا اونک بوده است اودر زبان محلی به معنی آب است و نک همان نیک و خوب معنا می دهد این روستا دارای آب بسیار خوبی می باشد . یکی از سرچشمه های جاجرود کوههای جانستون است که چشمه های این کوه معروف است .
روستای آب نیک در 9 کیلومتری شمال شرقی جاده تهران به شمشک قراردارد. در فرهنگ جغرافیای ایران در سال 1329 جمعیت آب نیک 677 نفر ذکر شده و در سرشماری های عمومی جمعیت آب نیک در سال1335، 560نفر،درسال1345، 622نفر،ودرسال1355، نفربیان شده است.آب نیک دارای دو محل است .بالامحل و پایین محل.بیشتر اهالی روستای آب نیک از طایفه آب نیکی هستند و دیگر طایفه های مهم آن طایفه عباسی و درویش ملا می باشد. گروهی از سادات از روته در گذشته دور به آب نیک مهاجرت کرده واین گروه طایفه حسینی می باشند. نسب این سادات هم به امام سجاد(ع) می رسد. آب نیک دارای خانه بهداشتی است که در دهه 50 مورد استفاده اهالی قرار گرفت ودارای یک مسجد ویک حسینه است . همچنین این روستا دارای انجمن دهی بود که افرادی مانند سید رضا حسینی ،عبداله آب نیکی،کربلایی حسین آب نیکی ، محمد درویش در آن عضو بودند . بخش زیادی ازبافت قدیمی روستا تخریب شده و به جای آن ساختمان های جدید احداث شده است.
معرفی روستای آب نیک
روستای آب نیک یکی از 16 روستای منطقه رودبارقصران ، که به قدربعد هشت ثمن فرسخ در قسمت شرق روستای زایگان وجود دارد .
روستای آب نیک تقریبا 12 کیلومتری بالاتر از میدان فشم واقع شده و حدودا 200 متر از جاده اصلی فاصله دارد از شرق مجاور روستای گرمابدر و غرب به روستای زایگان و از شمال به رشته کوههای جانستان و شمال غربی به روستای لالان و از جنوب هم به جاده اصلی و رشته کوه لارک متصل شده در میان این روستا رودخانه ای پر آب با آبی شفاف می گذرد که باعث طراوت و شادابی این روستا شده و به علت دارا بودن آب فراوان تابستانی بسیار زیبا و سرسبز دارای پوشش گیاهی مناسب می باشد. این پوشش بیشتر در منطقه کلارود و دشت جانستان گیاهانی با خواص درمانی و شفاء بخش به چشم می خورد . بیشترین چشمه های این روستا در 8رشته کوه وجود دارد. مشهورترین چشمه های آن به نام سفید چشمه و چهل چشمه است آب بسیارزیاد تمیزو گوارای این چشمه ها مورد توجه بسیاری از کوهنوردان قرار گرفته است. آب نیک در گذشته به نامهای دیگری به معنای پاک بودن آب،نامیده می شده وبعد از تکامل یافتن زبان فارسی اسامی این روستا هم تکامل یافته و به نام آب نیک نامیده می شود از این روستا در قدیم به نامهای اونک ، اوهنک،آبنک،آب نیک نامیده می شده که همه این اسمها برمبنای گویش زبان مادری گفته می شده زیرا این روستا مانند سایر روستاهای رودبارقصران به زبان مازی صحبت می کنند و(او)درزبان مازی به معنای آب می باشد.
دراین روستا مناطق بسیار دیدنی وجود دارد مثل آبشار بندبن –غاراوخره-غاربالابند-غارلارگ آبشار سیاه کربن و بند لارگ در این روستا سه امامزاده می باشد که امامزاده ابراهیم فرزند امام رضا و طیب و موسی که فرزندان ابراهیم نوه امام رضا (ع) می باشند که دارای بقعه و بارگاه می باشند که بقعه متعلق به دهه ششم و 9 هجری می باشد که در زمان انس الدوله تعمیر و مرمت گردیده و دوباره در سال 1376 باهمکاری هیات امناء و میراث فرهنگی و اوقاف شروع به مرمت و بازسازی گردید که هنوز به پایان نرسیده است که این سه بزرگوار از فرزندان امام هشتم دارای کرامات بسیار زیادی می باشد و مردم این روستا اعتقاد زیادی به این امامزادگان دارند .
آثار مذهبی و تاریخی
از جمله آثار تاریخی در روستای آب نیک ، بنای سه امامزاده به نام های امامزاده ابراهیم ، امامزاده طیب و امامزاده موسی است. امام زاده ابراهیم در شمال غربی ،امامزاده طیب در جنوب و امام زاده موسی در غرب روستای آب نیک قراردارد.در کتاب آثار تاریخی شمیران به نقل از برخی منابع از جمله نسخه خطی آستان قدس رضوی ،کنزالانساب سید مرتضی علم الهدی و بحر النساب ابومخنف بن لوط خزاعی نسب آمده است که امام زتده ابراهیم به همراه دو فرزندش طیب و موسی از بغداد روی به ولایت رودبارقصران نمودند و در روستای اونک (آب نیک) به شهادت رسیدند.ایشان از فرزندان امام موسی بن جعفر(ع) هستند.قدمت اولیه امام زاده به قرن 5و6 هجری و قدمت بنای فعلی به قرن 8و9 هجری تعلق دارد.
همچنین این روستا دارای پلی تاریخی مربوط به دوره پهلوی اول است . این پل در تقاطع فشم ،آب نیک ،گرمابدر واقع شده و به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . مشخصات این پل بدین شرح است :در فاصله 12 کیلومتری شمال شرق فشم و در محل تقاطع سه راهی فشم آب نیک گرمابدر و در فاصله 1 کیلومتری شرق آب نیک و در ارتفاع 2395 متر از سطح دریا و بر روی رودخانه آب نیک پل دهانه ای وجود دارد که سال احداث آن 1320 هجری شمسی است.مصالح احداث پل سنگ مالون تراشیده و سیمان بوده ودارای قوس نیم دایره باز است و به سبک پل های راه آهن سراسری و دیگر پل های اول ساخته شده است در دو طرف بالای دهانه پل و در منتهی الیه قوس آن دو قطعه سنگ نسبتا بزرگ نسب شده است.در قسمت بالی سنگ سال 1320 و در پایین آن 1941 حک شده و جز آن نوشته دیگری ندارد. پل تاریخی آب نیک علی رغم گذشت بیش از هفتاد سال از عمر آن از استحکام و ایستایی بسیار خوبی برخوردار بوده و کوچکترین خللی به آن وارد نشده است. وجود چنین پلی در نقطه ای نسبتا دور و در مسیری که راه اصلی نبوده حائز اهمیت فراوان میباشد. درحال حاضر عبور جوی آب از پشت پایه جنوبی پل موجب ریزش دائم آب از بدنه های آن شده وآن را در وضعیت آسیب پذیری قرار داده است. شایسته است برای حفظ این سند ارزشمند مهندسی در منطقه نسبت به تغییر مسیر آب و رفع خطر از آن اقدام شود.
چشمه آب معروف رودبار چشمه ایست که از کوه جانستان می آید و در قریه آب نیک داخل رودخانه جاجرود می شود.
شرایط جوی و منطقه ای روستا
این روستا از توابع استان تهران و در شمال آن واقع شده ،منطقه ایست کوهستانی با زمستان هایی همراه با بارش برف سنگین می باشد و بهار و تابستانی مطبوع و سرسبز و زیبا دارد .
شغل و زبان
زبان مردم این روستا همانند روستاهای مجاور و زبان مازی می باشد که تقرییا لحن و گویش سخن این مردم بیشتر شباهت به مردمان آمل و بابل از استان مازندران می باشد. شغل مردمان این روستا دامداری ،کشاورزی و باغداری می باشد ولی به علت گرایش بیشتر مردم به شهرنشینی و سختی دامداری در مناطق کوهستانی ،دامداری را از رونق انداخته و تعداد دام و دامداران روز به روز کمتر می باشد. کشاورزی این منطقه هم بیشتر یونجه کاری است زیرا زمینها بیشتر به باغهای گیلاس و سیب و گردو تبدیل شد اما در زمان گذشته جو و گندم زیادی کاشته می شد و از آثار نوع این زراعت دو آسیاب آبی بوده که به علت کشت کم گندم و جو این آسیب ها بلا استفاده مانده است .
